هر بار که کوهی را در قاب دوربین میگیرم، حس میکنم بختیاریها تکهای از آن صخرهاند. من، حمیدرضا روستا، کسیام که با دلسپردگی به فرهنگ عشایر، شش نمایشگاه عکس از زندگی ایلی برگزار کردهام. هر عکس، تلاشیست برای بازگرداندن صدای اجداد به لحظهای از امروز—و بختیاریها، صدایی رسا در این مسیرند. من در جستوجوی رد پای مردانی با چوقا، زنانی با لچکهای رنگین، و رودی که از ارتفاع غیرت جاریست، قدم میزنم.
بختیاریها از ایلات بزرگ لرند، با دو شاخهی هفتلنگ و چهارلنگ، و تاریخی که در قلب هر ایرانی جای دارد. زبانشان لریست؛ پر از واژگان کهن، غنی و موسیقایی. کوچشان از ارتفاعات چهارمحال تا جلگههای خوزستان، نقشیست از پویایی و توازن با طبیعت. قالیهایشان، سرودهایی تصویریاند، و موسیقیشان، از «شیرعلیمردون» تا مقامهای حماسی، نشانهی دلیرانه بودنشان.
در انقلاب مشروطه، پیشقراول فتح تهران بودند؛ در هنر، در فرهنگ، و در زندگی روزمره، نشانههایی از جسارت و شرافت را حمل میکنند. بختیاری یعنی ستون استوار تاریخ، یعنی صدای بلند عدالت، و یعنی دستانی که هنوز بوی خاک و آفتاب میدهند.
زنانی با دامنهای چیندار و لچکهای سکهدوزیشده، مردانی با چوقا و کلاه نمدی، و اسبهایی که در غروب، سایهشان بر خاک میافتد. موسیقیشان، صدای نی و دوتار، روایتگر دلیری و دلدادگیست. قالیهایشان، نه فقط زیر پا، بلکه زیر نگاه تاریخ گستردهاند—نقشهایی که از عشق، کوچ، و خاطره میگویند.
قشقاییها در مسیر کوچ، از ییلاقهای زاگرس تا قشلاقهای گرم جنوب، با طبیعت یکی میشوند. زندگیشان جاریست، مثل رودخانهای که هر سال مسیرش را از نو مینویسد. در انقلاب مشروطه، در مقاومتهای مردمی، در هنر و موسیقی، قشقاییها همیشه ایستادهاند—با غرور، با اصالت، با عشق.
اگر حس میکنی میتونی در مسیر ثبت فرهنگهای عشایری همراه من باشی—با دانش، تجربه، امکانات یا حتی دلسپردگی—خیلی خوشحال میشم ازت بشنوم. برای همکاری یا ارتباط، لطفاً روی لینک زیر کلیک کن:
ما یک تیم خلّاق از افراد ماهر هستیم.
ما آینده ساز هستیم!
تمام حقوق سایت برای علی عمادزاده محفوظ است. این متن قابل تغییر است.